تبلیغات
زیستن - گوتی ها
واژه گوتی در هزاره سوم و دوم پیش از میلاد به یک گروه نژادی معین اطلاق می شده است که در شرق و شمال غربی لولوبی ها و احتمالًا در آذربایجان کنونی ایران و کردستان زندگی می کرده اند.اسناد تاریخی نشانگر این است که در هزاره اول پیش از میلاد ، همه اورارتوها و ماناها و مادها را گوتی می گفتند و تنها در کتیبه های سارگن دوم ، مادهای ایرانی زبان ، از گوتی ها ، مشخص و متمایز گشته اند . احتمالًا گوتی ها به زبان مستقلی سخن می گفتند که تا اندازه ای به زبان گروه ایلامی ها ، لولوبی ها و کاسی ها که در نواحی زاگرس زندگی می کردند قرابت و نزدیکی داشته اند . با تحقیقاتی که از طرف دانشمندان صورت گرفته این امر روشن شده است که ظاهر بعضی از مردمانی که در عصر حاضر    به ویژه در آذربایجان زندگی می کنند با تصاویر و مجسمه هایی که از لولوبی ها و گوتی ها به جای مانده است مطابقت      می نماید. اقوام مذکور در حدود هزاره چهارم پیش از میلاد نخستین موج از مهاجرینی بودند که به سرزمین غربی ایران روی آورده اند که بیشتر دانشمندان آنها را آزیاتیک ( آسیایی ) نامیده اند تا از سایر قوم ها متمایز باشند . منشاء این اقوام احتمالاً جنوب دشت های روسیه و سیبری بوده است.

http://myth.tarikhema.ir/images/2012/01/njtk13of9wzl71wv.jpg

در دوره های بعد آنو بانی نی را از پادشاهان گوتی ها دانسته ، او را شهریار شهر کوشه و یا کوتا شمرده اند و در افسانه های بابلی که حاکی از وحشت و ترس مردم بابل از جمله اقوام گوتی است ، آنو بانی نی را به صورت جانوری عجیب رسم کرده اند ( در الواح هفت گانه آفرینش ).

حمله اقوام گوتی به بین النهرین نخستین هجومی است که تاریخ آسیای غربی کهن از آن یاد کرده است . پیروزی گوتی یان بر دشمنان به قدری بر آنها گران آمده است که اوتوهگال پادشاه شهر اوروک در کتیبه خود این اقوام را » مار گزنده کوهستان و و متجاوز به حریم خدایان« نامیده که سلطنت سومریان را به کوه های دوردست بردند و سراسر سومر را کینه و دشمنی افکندند ، علیرغم این نوشته می توان چنین استنباط نمود که عملاً نقش گوتی ها برای مردم اکد در عین حال آزادی بخش و پر ثمر بوده است ، زیرا در آن زمان قشر خاصی از حاکمان محلی بین النهرین با در نظر گرفتن منافع خودشان ، با زور و اجحاف به فکر کسب ثروت و قدرت و استثمار مردم بودند.

بنابر این اختلاف شدیدی بین توده های مردم با قشر حاکم به وجود آمده و این اختلافات درون جامعه ، در مردم تنفر و انزجاری شدید نسبت به حاکمان محلی خود ایجاد نموده و عملاً مردم بین النهرین بدون هیچگونه مقاومت گرایش بیشتری نسبت به گوتی ها پیدا کردند. به خاطر این مهم بود که در زمان حمله نهایی گوتی ها به آن سرزمین ، اکثریت مردم بین النهرین هیچگونه دفاعی از رهبران خود نکرده و حاضر نشدند بخاطر منافع قشر حاکم ، با گوتی ها بجنگند و به این ترتیب احتمالاً با جان و دل به حاکمیت ایرانی ها تن در دادند . به هر حال گوتی ها در حملات مکرر خود به         بین النهرین موفق شدند دو سلسله بزرگ بابل را منقرض کنند ( سلسله ای که سارگن تاسیس نمود و سلسله ای که به نام سومین سلسله اور مشهور بود ).

چنین احتمال می رود که گوتی ها نیز همچون لولوبی ها از اقوام آزیاتیک( آسیایی) بوده اند ، یعنی نخستین موج از مهاجرین مرکز آسیا ، که آثار به دست آمده از آنها چگونگی وضع ظاهری و نژادی این قوم را روشن می کند ، بنابر این جدولی که در شهر نیپور کشف شده ، معتقد ترین و بزرگ ترین پادشاه گوتی ها آنری داپی زیر نام داشته و قلمرو حکومت خود را وسعتی فوق العاده داده است . آخرین پادشاه گوتی ها (تیریگان) ، بیشتر از چهل روز سلطنت نکرد و به دست او توهگال پادشاه شهر ارخ (سومر) از پای در آمده است.

از یادداشت های تاریخی چنین بر می آید که بعد از 125 سال دست گوتی ها از بابل کوتاه شده و پس از بازگشت این اقوام به مسکن اولیه خود یعنی منطقه زاگرس ، قدرت اولیه خود را احتمالاً از دست داده و با اقوام دیگر هند و ایرانی که در آغاز هزاره دوم پیش از میلاد به منطقه فوق آمده بودند ، ترکیب شده و ساکنین آن ناحیه را به وجود آورده اند.

پیرامون مذهب گوتی ها اسناد زیادی در بین نیست ، یکی از سلاطین گوتی ها به نام لاسیراب کتیبه ای به خط و زبان بابلی از خود بر جای گذاشته و در این کتیبه از خدای گوتیوم و ایشتاروسین ، خدایان بابل درخواست کرده است که آن کتیبه را از فساد نگه دارند. از آثار باقیمانده چنین پیداست که یکی از پادشاهان این قوم یعنی لاسیراب ، مقداری اسلحه نذر خدای خود کرده است و این تقلیدی از رسم کهن بین النهرین می باشد.

http://tarikhema.ir/images/2011/07/2985669533_a3fefb676c.jpg

در نوشتار بعدی به شرح حال قوم کاسی خواهیم پرداخت .


تاریخ : دوشنبه 15 خرداد 1391 | ساعت 15 و 05 دقیقه و 32 ثانیه | نویسنده : payam . s | نظرات

  • paper | تازیانه | خسوف