تبلیغات
زیستن - هفت سین _ کاشتن سبزه
اسفند ماه ، ماه پایانی زمستان ، هنگام کاشتن دانه و غله است. کاشتن سبزه عید به صورت نمادین و شگون ، از روزگاران کهن ، در همه خانه ها و در بین همه خانواده ها مرسوم است.
در ایران کهن ، بیست و پنج روز پیش از نوروز ، در میدان شهر ، دوازده ستون از خشت خام بر پا می شد. بر ستونی گندم ، بر ستونی جو ، و به ترتیب برنج ، باقلا ، کاجیله ( گیاهی است از تیره مرکبان ) ارزن ، ذرت ، لوبیا ، نخود ، کنجد ، عدس و ماش می کاشتند و در ششمین روز فروردین ، با سرود و ترنم و شادی ، این سبزه ها را می کندند و برای فرخندگی به هر سو می پراکندند. ابوریحان نقل می کند که: این رسم در ایرانیان پایدار ماند که روز نوروز ، در کنار خانه هفت صنف از غلات در هفت استوانه بکارند، و از روئیدن این غلات به خوبی و بدی زراعت و حاصل سالیانه حدس بزنند.
امروز در همه خانه ها رسم است که ده روز یا دو هفته پیش از نوروز در ظرف های کوچک و بزرگ ، کاسه ،و بشقاب دانه هایی چون گندم ، عدس و ماش می کارند. موقع سال تحویل و روی سفره هفت سین بایستی سبزه بگذارند. در برخی از شهر های آذربایجان ، سومین چهارشنبه به خیس کردن و کاشتن گندم و عدس برای سبزه های نوروزی اختصاص دارد.
این سبزه ها را تا روز سیزده نگه داشته ، و در این روز ، زمانی که برای سیزده به در از خانه بیرون می روند ، در آب روان می اندازند.
 
                                                    http://pic.mihan2fun.com/images/10208026165120545604.jpg
                                                                       
                                                                 سفره هفت سین

رسم و باوری کهن است که همه اعضای خانواده در موقع سال تحویل (لحظه ورود خورشید به برج حمل) در خانه و کاشانه خود ، در کنار سفره هفت سین گرد آیند. در سفره سفید رنگ هفت سین از جمله ، هفت روئیدنی خوراکی است که با حرف سین آغاز می شود و نمادی برای فراوانی روئیدنی ها و فرآورده های کشاورزی است.(سیب ، سبزه ، سنجد ، سماق ، سیر ، سرکه ، سمنو) و مانند این ها می گذارند.
افزون بر آن آینه ، شمع ، ظرفی شیر ، ظرفی آب که نارنج در آن است ، تخم مرغ رنگ کرده ، آینه ، ماهی قرمز ، نان ، سبزی ، گلاب ، گل ، سنبل ، سکه و کتاب دینی (مسلمانان قرآن و زرتشتیان اوستا) زینت بخش سفره هفت سین است. این سفره در بیشتر خانه ها تا روز سیزده گسترده است.
در برخی از نوشته ها از سفره هفت شین ( هفت روئیدنی که با حرف شین آغاز می شود ) سخن رفته و آن را رسمی کهن تر دانسته اند. در ریشه یابی واژه هفت سین ، نظر های دیگری چون هفت چین ( هفت روئیدنی از کشتزار چیده شده ) و هفت سینی از فرآورده های کشاورزی نیز بیان شده است. پراکندگی نظرها ممکن است به این سبب باشد که در کتاب های تاریخی و ادبی کهن اشاره ای به هفت سین نشده و از دوره قاجاریه است که درباره باور ها و رفتار ها و رسم های عامیانه مردم ، تحقیق و بحث و اظهار نظر آغاز شده است. نمی دانیم که آیا پیش از قاآنی ( میرزا حبیب متخلص به قاآنی فرزند محمدعلی گلشن از شاعران بزرگ دربار فتحعلی شاه و محمدشاه و اوایل سلطنت ناصرالدین شاه بود.) هم شاعری هفت سین را در شعر خود آورده است.

سین ساغر بس بود ما را در این نوروز روز  *****  گو نباشد هفت سین رندان
دُرد
آشام را
                                  


http://www.up.parsafun.com/images/dfkjpvsf0c3n5rdqjp.jpg



تاریخ : دوشنبه 22 اسفند 1390 | ساعت 00 و 54 دقیقه و 45 ثانیه | نویسنده : payam . s | نظرات

  • paper | تازیانه | خسوف